Je kiest je eigen pad

Als klein meisje kwam ik met mijn ouders weleens in Maastricht, Ik vond dat zo’n mooie stad, zo dichtbij (ik ben opgegroeid in Limburg) maar het voelde net alsof je in Frankrijk was. Ik had altijd in mijn hoofd dat ik daar wel wilde gaan studeren, wanneer het zover was. Dat deed ik ook. Ik ging naar de kunstacademie. Ook wilde ik altijd al een keer een tijdje in het buitenland wonen. Dus toen ik een stageplek moest zoeken had ik mijn vizier op Londen. Makkelijk qua taal en ik vond het een hele leuke, bruisende stad.

Een sprong in het diepe

Ik vond een plek bij een ogenschijnlijk heel interessant ontwerpbureau en kon al een paar weken later beginnen voor een stage van 4 maanden. Doodeng vond ik het toen het ineens concreet was! De dag voordat ik zou vertrekken sloeg de angst pas echt toe. Ik wist totaal niet wat me te wachten stond! En stel nou dat het heel erg tegen viel of dat ik me echt niet op mijn plek voelde? Ik kon natuurlijk heel veel dingen bedenken waarom het gemakkelijker zou zijn en geen goed idee om als 21 jarig meisje in mijn eentje naar Londen te gaan. Maar, uiteindelijk zei ik tegen mezelf; Ik heb een keuze, het staat niet vast. Wanneer ik het niets vind, ben ik de volgende week weer thuis! Dat gaf mij de rust en het plezier om het gewoon te doen.

Er hing niets vanaf, ik had het zelf in de hand.

Terrein verkennen

Ik vertrok met een koffer naar Londen en trok ik mijn kamertje in Noord Londen, waar ik een appartement deelde met een hele keurige jongen, Ben, die iedere week de vloerbedekking in de gang reinigde met van die stinkende poeder. Maar dat even terzijde ; ) Hij nam me het eerste weekend daar op sleeptouw en ik mocht met een fake ID mee naar een bedrijfsfeestje van de hippe broodjeszaak waar hij manager was. Dat was voor mij al héél spannend!

Op maandag begon mijn stage en meldde ik me bij een gaaf industrëel pand in het hippe Camden. Ik werd daar voorgesteld aan mijn stagebegeleider een teamlid die mij vertelde dat we de komende maanden zouden werken aan een compleet nieuwe Brand Identity en winkelconcept voor Allders een groot warenhuis, zoals V&D. In vier maanden tijd moest het nieuwe concept al geïmplementeerd zijn op 2 locaties geloof ik. Het zou keihard werken worden. Maar ik kwam om te leren en vond het súper interessant! We hadden een heel internationaal team en kregen een eigen team ruimte om ons volledig te kunnen focussen.

De eerste paar dagen werden er moodboards gemaakt om de exacte doelgroep te bepalen en de richting die we op wilden gaan om dat te toetsen met de klant. Het was nog in de tijd dat je dat met plaatjes uit tijdschriften deed. Dus er werden stapels tijdschriften doorgewerkt. Dagen achter elkaar stond ik achter de kleuren copier om de honderden plaatjes te kopiëren. Achter een paar schotten zat de rest van het team heftig te brainstormen over het nieuwe concept. Met mijn oren gespitst stond ik mee te luisteren. Ik wilde niet kopiëren maar ik wilde bij hen aan tafel!

Kleur bekennen

Volgens mij na twee dagen vroeg mijn stagebegeleider hoe ik het vond en of ik mijn draai al een beetje kon vinden? Ik zei dat ik het mega interessant vond en dat ik heel veel van hen wilde leren. En dat ik het geen probleem vond om ‘s avonds langer te blijven om te kopiëren maar dat ik daar bij hen aan tafel wilde zitten en als echt teamlid wilde meedoen. Hij reageerde heel positief en serieus, twee dagen later was er een andere stagaire die mijn kopieer werk oppakte en zat ik bij de rest aan tafel als volwaardig teamlid! Iedere maand kreeg ik een cheque met mijn loon. En omdat ik geen National Insurance hoefde te betalen was dat voor mij gigantisch! De helft ging op aan de huur van mijn kleine kamertje, waarvan de huur wekelijks cash werd opgehaald door mijn huurbaas die langs kwam rijden met zijn Audi TT. Hij belde me dan 10 minuten van tevoren en zei dat ik even naar buiten moest lopen met het geld en dat hij dan langs kwam rijden. Hij stopte dan, liet zijn raampje zakken en zei “see you next week!”. Dat vergeet ik ook nooit meer.

Let it happen!

Ik had een geweldige tijd. Iedere week hadden we deadlines en werkten we weleens door tot 4 uur ‘s nachts, waarna ik met een black cab werd thuis gebracht. De dag daarna gingen we altijd met het hele team uit voor een ‘long lunch’ om onszelf even te verwennen voor het harde werk. In vier maanden tijd stond het concept als een huis. In de weekenden struinde ik hele dagen rond in mijn eentje. Ik liet me gewoon leiden door de omstandigheden en genoot intens van de stad en van mijn eigen tijd en ruimte. Ik ging elk weekend shoppen. Wanneer er vrienden en familie langs kwamen voor een weekendje, gaf ik hen steeds wat spullen mee naar huis, zodat ik op de terugweg niet teveel bagage zou hebben. Na vier maanden waardeerde ik Nederland meer dan ik ooit had gedaan. Ik miste thuis. Ik was moe van het harde werken en alle indrukken maar ik had super veel geleerd en nog mooiere ervaringen opgedaan. En ik was enorm gegroeid als mens. Ik barstte van het zelfvertrouwen. Het was zo’n periode dat ik vaak droomde dat ik een aanloopje kon nemen en dan boven de menigte kon zweven, zodat ik alles goed kon overzien. Het gaf me een enorm gevoel van vrijheid en kracht! Toen mijn stage afgelopen was kreeg ik een afscheidsborrel, werd me een baan aangeboden, mocht ik besluiten om in Londen te gaan wonen en kreeg ik een vette bonus mee naar huis!

Regelmatig denk ik terug aan deze periode en vooral de keuzes die ik heb gemaakt en die mij ook daadwerkelijk verder hielpen en in mijn kracht zetten. Wanneer je kiest voor jezelf en jezelf op nummer 1 zet en ook daadwerkelijk stappen zet, dan schep je ook de gelegenheid voor anderen en het universum om jou oprecht te laten stralen!